De clown pill: onverwacht medicijn voor een zieke samenleving

Door Anne Bomer

In The Matrix werd Neo voor de keuze gesteld tussen de red pill en de blue pill. De red pill zou hem de onprettige, angstaanjagende maar levensveranderende waarheid leren over de wereld. De blue pill zou hem een comfortabel leventje geven, zonder angst en zonder vragen. Sindsdien geniet de term red pill op internetfora een grandioze populariteit als symbool van de bereidheid om vastgeroeste denkbeelden en structuren in voornamelijk de westerse cultuur te betwisten, ondanks de pijnlijke consequenties. Zodra iemand de red pill heeft genomen is hij geredpilld en daarmee geactiveerd om anderen te redpillen en de maatschappij te veranderen.

Een red pill is niet uniform; zoals er vele harde en pijnlijke waarheden zijn over de wereld, zijn er vele red pills. Zodra iemand steeds meer geredpilld raakt en een point of no return bereikt, is het voor de geactiveerde mens onmogelijk om nog maatschappelijk te functioneren. Twee nieuwe mogelijkheden verschijnen: de black pill of de clown pill. Deze zal ik illustreren op basis van het gedrag van een atoom dat energie opneemt.

In het atoom nemen elektronen energie op, waardoor ze overspringen naar verder van de kern gelegen schillen. De meest energetische elektronen worden instabiel en komen in de zogeheten aangeslagen toestand. Deze duurt enkele seconden, waarna het elektron zich weer terugtrekt in zijn oorspronkelijke stabiele grondtoestand. Echter, het is ook mogelijk dat een elektron zoveel energie bevat dat deze volledig uit het atoom schiet (dit is het principe van elektromagnetische straling). Zo zal ook menig geactiveerd mens, na een blik over de rand, bedwelmd worden door de buitensporige uitzichtloosheid wat betreft zijn levensgeluk en maatschappelijke toekomst, en zich geschrokken terugtrekken in de oude structuur. Dit is de black pill, de fatalistische overtuiging dat de samenleving zo kapot en impotent is dat de mensheid gedoemd is tot een eeuwig neo-feodalisme. Over het gevoelsleven van elektronen is tot op heden weinig bekend, maar het zal mij niet verbazen als er ooit ontdekt wordt dat deze teruggetrokken exemplaren net als de geblackpillde mens worstelen met verwoestende verslagenheid en diepe depressie. De elektronen die daarentegen richting de vrijheid de structuur uit vliegen, symboliseren de opgetogen beweging en functie van de clown pill. Deze onderschrijft dezelfde waarheden over de maatschappij als de black pill, maar slaagt erin om de negatieve gevoelens die hierdoor ontstaan met humor te sublimeren. Ja, de wereld is kapot, maar de geclownpillde mens kan dat dragen en er alsnog een feestje van maken. Hij beseft ten volste dat hij in een clown world leeft die gerund wordt door clowns, en juist dat is zijn bevrijding ervan.

Overigens weerhoudt niets de geblackpillde mens ervan om alsnog de clown pill te nemen. De meest voorkomende route naar de clown pill is zelfs via de black pill. De omslag is zelden absoluut; meestal is er sprake van een transitieperiode, waarin iemand kenmerken van zowel de black pill als de clown pill in zijn wereldbeeld heeft opgenomen.

Problematisch is dat de clown pill moeilijk bereikbaar is voor velen. De clown pill heeft zijn oorsprong diep in de krochten van het beruchte forum 4chan, begraven onder bergen van matige memes. De oudere generaties zijn in deze regionen niet wegwijs genoeg om de juiste informatie tot zich te nemen en de kracht van de clown pill blijft door hen onbenut. Dit geldt ook voor oudere millennials, die jongeren reeds ‘boomers van 30’ noemen. Dit essay lost het communicatieprobleem op door de informatie te presenteren in een boomerproof format.

Een veelvoorkomende denkfout over de clown pill is dat hij nihilisme teweegbrengt. Er wordt gezegd: de black pill is een tragedie, de clown pill is een komedie. Terwijl dat als beginpunt waar is, is de clown pill van grotere waarde. De clown pill is de vlag waaronder de cultuurstrijd gevoerd wordt. Die vlag betekent geen passiviteit of verslagenheid ten aanzien van omringende clowns, maar is juist een bevrijdend symbool van onvermoeibare strijdbaarheid. En het maakt uit hoe die strijd gevoerd wordt. Ook het clowneske kent regels.

De clown pill maakt het mogelijk om als avonturiers door onze psychotische wereld te reizen, zonder de illusies en wanen daarvan over te nemen. Om te overleven in een vreemde omgeving als de clown world, moet men zich aanpassen. Zonder toegang tot de clown pill zal die aanpassing plaatsvinden in het hoofd. Men begint te denken en leven als een clown, weerloos voor de krankzinnige ideeën en structuren die te veel macht hebben gekregen. Pas zodra men de clown pill heeft ingenomen, kunnen deze afgeschud worden en is ongecorrumpeerde vrijheid in denken en leven mogelijk. Maar deze kent een prijs.

De clowns zijn de conformistische klonen, de makke massa waar de geclownpillde mens met mededogen om lacht. Achter de vrolijkheid van een clown schuilt zoals bekend altijd verdriet. Zodoende proberen clowns anderen in hun eigen onaanvaardbare clownschap mee te zeulen, want ‘gedeelde smart is halve smart’. Wanneer dit onvoldoende slaagt, heeft de clown nog een optie: projectie. Hiervoor gebruikt hij het woord ‘wappie’. Hij dreigt met de veroordeling tot wappie, waardoor de stoute groep zich opsplitst in twee kampen: de mensen die zó bang zijn om verstoten te worden dat ze zich weer conformeren aan de clowniteit, en de geclownpillde realisten die niet bang zijn om veroordeeld te worden, maar hierdoor wel gedwongen worden tot het bestaan als lone wolf.

Gawy Keyser beschreef dit inspirerend in zijn recensie ‘Waarom we lone wolves zo onweerstaanbaar vinden’. Ik heb zijn gedachten en woorden geperverteerd zodat ik hier mijn eigen punt kan maken. Volgens hem is het opvallend dat de figuur van lone wolf zo sterk aanwezig is als held in de westerse cultuur. Lone wolves uit de actualiteit verachten we en associëren we met extremisten van uiteenlopend allooi (Breivik, moslimextremisten), maar de bij leven verstoten Galileo Galilei, Spinoza en Oscar Wilde bewonderen we nu juist. De lone wolf is in zijn verschijning als wappie slechts een nieuwe incarnatie van een oud archetype in de westerse cultuur: de vrijdenker.

Ook termen als ‘extreemrechts’, ‘racistisch’, ‘seksistisch’, ‘homofoob’ en ‘islamofoob’ worden misbruikt voor veroordeling tot de extremistische lone wolf. Deze duistere termen worden vaak gebruikt voor geredpillde mensen, waar het vrolijkere ‘wappie’ vooral wordt toegepast op geclownpillde mensen. Dat brengt ons op het belangrijkste verschil tussen de red pill en de clown pill. Er zijn ontelbaar veel red pills, en iedereen neemt een unieke selectie. De clown pill is het overkoepelende inzicht dat verkregen wordt uit deze selectie. Dit inzicht is een metaniveau hoger dan de red pill en stelt dat elke red pill een ander deel van de clown world blootlegt. Dit culmineert in de vreugdevolle staat waar wij inzien dat ieder individu dezelfde waarheid bekijkt vanuit zijn unieke gezichtspunt, waardoor isolatie eindigt en samenwerking begint.

De clown pill is de alchemische transformatie van de black pill. De oude alchemisten doelden niet alleen op het materiële maar vooral het spirituele aspect. Een loden ziel kon een gouden worden middels het elixer van het eeuwige leven. Ook lone wolf Jezus voorspelde dat ons het eeuwige leven gegund zou zijn. De clown pill is het elixer waar de mensheid al millennia naar smacht, waarmee zij zichzelf en haar prachtige culturen zal helen en revitaliseren.

Op de hoogte blijven?

Ontvang de wekelijkse mail van Thierry