Spreektekst Johan Almekinders bij de motie Geen windturbines in NO Twente

De concrete aanleiding van de motie is het ontbreken van draagvlak voor het plaatsen van windturbines in het beschermd landschap nabij De Lutte. Dit voorbeeld is een uiting van een groter probleem waarbij het provinciebestuur zijn verantwoordelijkheid als regisseur voor de ruimtelijke kwaliteit afschuift naar de gemeente.


Gemeenten hebben elk eigen energieambities en hun afwegingskader is beperkt tot hun gemeentegrenzen. Hoewel de afweging binnen de gemeente redelijk kan lijken, kunnen ze deze afweging niet maken voor beschermd landschap met een gemeenteoverstijgend belang.

De provincie bewaakt de ruimtelijke kwaliteit en zou niet re-actief maar pro-actief moeten acteren. Dat wil zeggen dat zij pas het argument van groot openbaar belang kan gebruiken, als duidelijk is dat een cluster windturbines noodzakelijk is in het beschermd landschap, waarbij dit niet onevenredig wordt aangetast als er echt geen alternatieve locaties in Overijssel zijn.

Door als provinciebestuur in dit stadium mee te gaan in het proces om de begrenzing van het beschermd landschap aan te passen, ontloopt het zijn verantwoordelijkheid als regievoerder van de ruimtelijke kwaliteit. De RES zijn immers nog in concept en dat de gemeente Losser geen betere alternatieve locaties heeft voor windturbines, betekent niet dat dit ook voor heel Overijssel het geval is.

Door aanpassing van begrenzing toe te staan verliest de provincie haar regie op ruimtelijk beleid, ze gooit dit als het ware over de schutting naar gemeenten die maar een beperkte scope hebben en dus ook een ander kader waarin de afweging wordt gemaakt.

Aanpassing van begrenzing geeft ook een precedentwerking: als het in De Lutte is toegestaan, dan wordt het landschap aan alle grenzen bedreigd. Daar waar boerenfamilies, die al generaties niet in maar naast beschermd natuurgebied wonen worden ontmanteld en gedeporteerd, zoals dit jaar bijvoorbeeld melkveehouder Hunder overkwam, wil het provinciebestuur wel meewerken om niet alleen naast maar ook in het beschermde landschap industriële elementen te plaatsen.

Provinciale regie is hier noodzakelijk omdat er een gemeenteoverstijgend belang is, nu onder druk van (onnodige, onhaalbare en onbetaalbare) klimaatdoelstellingen iedere gemeente aan de slag gaat om lukraak windturbines te plaatsen.

Als er dus al aanpassingen moeten komen in de begrenzing van het beschermde landschap, dan moet dat op basis van een integrale visie en onderzoek voor plaatsing van windturbines in Overijssel. Nog afgezien van het draagvlakaspect.

Onder druk van zelfopgelegde energieambities door de gemeente het ruimtelijke ordening beleid invullen, is géén voorbeeld van goed rentmeesterschap.

Dit beleid past ook niet bij het advies van het College van Rijksadviseurs, advies dat na het coalitieakkoord is uitgebracht en daarom ook mede een reden is dat de provincie nu voortschrijdend inzicht mag tonen.

Op de hoogte blijven?

Ontvang de wekelijkse mail van Thierry