Gekozen minister-president

Om het kartel verder te doorbreken moet er grotere afstand komen tussen regering en parlement. Dat kan door de Nederlandse kiezer twee stemmen te geven, namelijk: één stem voor de minister-president en één stem op de politieke partij van zijn voorkeur.

De politicus die de meeste stemmen verwerft voor het ambt van minister-president, krijgt dan automatisch de opdracht om een nieuwe regering te vormen. De ministeriële verantwoordelijkheid en de vertrouwensregel blijven intact (dat wil zeggen: de regering dient te allen tijde het vertrouwen van de Tweede Kamer te hebben).

Het regeringsprogramma wordt een afspraak tussen ministers die door de gekozen minister-president zijn uitgenodigd om zitting te nemen in het door hem samen te stellen kabinet. Bij die afspraken zal de premier ten volle rekening moeten houden met de samenstelling van de door de bevolking gekozen volksvertegenwoordiging, maar niets belet hem om ook kabinetsleden van een andere politieke kleur dan de zijne (of kabinetsleden zonder politieke kleur) op te nemen.

De gekozen minister-president krijgt ook meer bevoegdheden waarbij hij naar eigen inzicht bepaalde zaken als ‘Chefsache’ kan betitelen en zo individuele ministers kan overrulen. Ook moet het makkelijker worden voor de minister-president om slecht functionerende ministers tussentijds te vervangen en goed functionerende ministers en staatssecretarissen te promoveren. Nederland kan zich geen oeverloos compromis-zoekend overleg meer permitteren, er dient in deze turbulente tijden slagvaardig geregeerd te worden.

Wij willen:

  1. Direct gekozen minister-president.
  2. Iedereen krijgt twee stemmen: een stem op een partij en een stem voor de minister-president.
  3. De vertrouwensregel blijft intact.
  4. De premier krijgt de bevoegdheid om ministers te benoemen en (tussentijds) te ontslaan.
  5. De premier krijgt meer bevoegdheden om in te grijpen op terreinen van individuele ministers