Volgens demografische prognoses zal de bevolking van Afrika de komende decennia zeer sterk groeien. Onvermijdelijk veroorzaakt dit een extreme migratiedruk op Europa, vooral op welvarende landen met riante sociale voorzieningen. Een migratiedruk die we alleen kunnen tegenhouden als we zelf onze eigen grenzen weer gaan bewaken en verdedigen.

Want een Europees asiel- en immigratiebeleid zal nooit kunnen functioneren. Daarvoor zijn de verschillen te groot. Daarbij is het al jaren officieel EU-beleid om massale immigratie uit Afrika toe te juichen; men ziet het als ‘oplossing’ voor vergrijzing, voor de krapte op de arbeidsmarkt en voor de houdbaarheid van de sociale stelsels in Europa. Een absurde opstelling. Want precies het tegenovergestelde blijkt het geval. Doordat immigranten nauwelijks toetreden tot de arbeidsmarkt, zorgt massale immigratie juist voor méér mensen die een beroep doen op sociale voorzieningen, terwijl hun leerachterstanden het onderwijs onevenredig belasten en hun oververtegenwoordiging in de criminaliteit ons maatschappelijk bestel onder grote druk zetten.

Door de open grenzen hoeft maar één land voor de pro-immigratieagenda van de EU te zwichten en alle andere landen moeten de consequenties dragen. Kortom, door de EU zijn we volkomen weerloos geworden tegen massale immigratie. Alleen in geval van een noodsituatie mogen we - ‘bij hoge uitzondering’ - de eigen grenzen nog controleren. Op dit moment onderhandelt de Europese Commissie zelfs met Turkije over een visumvrije toegang van Turken tot Schengen.

 

Wij willen:

  • Het Schengen-verdrag opzeggen, om weer grenscontroles te kunnen invoeren;

  • Vasthouden aan het Dublin-systeem, waarbij asielzoekers een aanvraag moeten indienen in het eerste veilige land dat ze aandoen;

  • Aansluiting zoeken bij Hongarije, Oostenrijk, Polen en andere immigratie-kritische EU-landen om (naar Australisch model) staten zélf de eisen te kunnen laten formuleren voor legale immigratie;

  • Illegaliteit strafbaar stellen en illegalen onmiddellijk uitzetten;

  • Italië en andere landen aan de Middellandse Zee steunen wanneer die weigeren migrantenboten aan land te brengen;

  • Onder geen enkele omstandigheid akkoord gaan met visumvrije toegang voor inwoners van Turkije naar de EU.